Japonizm europejski, w tym jego polska wersja, to zjawisko niezwykle bogate i różnorodne. Pokazują to znakomicie kolejne wystawy organizowane w Muzeum Manggha obrazujące wpływy sztuki japońskiej w twórczości polskich malarzy doby modernizmu.

Wystawa Wyczół w Japonii. Inspiracje sztuką japońską w twórczości Leona Wyczółkowskiego otwiera kolejny ważny rozdział w badaniach nad polskim japonizmem. Wyczółkowski to przykład artysty, którego dzieło cechuje głęboka znajomość sztuki japońskiej. Poznał ją w Wiedniu i Paryżu, zgromadził własną interesującą kolekcję złożoną głównie z drzeworytów ukiyo-e, przyjaźnił się blisko z kolekcjonerem Feliksem „Mangghą” Jasieńskim. Kontakt ze sztuką Japonii, dogłębne zrozumienie jej istoty zaowocowało w twórczości Wyczółkowskiego szczególną odmianą japonizmu, który można by nazwać ideowym: wpływy sztuki japońskiej w sposób całkowicie naturalny, niejako intuicyjny, współtworzą warsztat i określają styl artysty, wyraźnie naznaczając całe jego oeuvre. Niezależnie od tego, jaką technikę stosuje i jaki temat podejmuje, Wyczółkowski do końca życia będzie posługiwał się w sposób perfekcyjny japońskimi zasadami rządzącymi kompozycją, budową przestrzeni, wycinkiem, asymetrią – owymi doskonale opanowanymi narzędziami, instrumentami, które pozwolą mu w niezliczonych pracach zbliżyć się do Natury.

Widoki miast – Krakowa, Torunia, Poznania i Sandomierza, studia drzew i kwiatów – stanowią swobodny dialog ze sztuką japońską. Z bogatego oeuvre artysty, z twórczości, która trwała ponad pięćdziesiąt lat prezentujemy kilka wybranych japońskich sekwencji i tematów: Wyczół w Japonii, krajobrazy tatrzańskie (Wrażenia z Tatr), niemal abstrakcyjne wodospady (Taki), drzewa (Jumoku), chryzantemy (Kiku no hana), „obrazy kwiatów i ptaków” (Kachō-ga), oraz grę z formatami malarskimi i rekwizytami (Kakemono i emaki, Kwiaty w oknie i katagami).

Odrębny rozdział zajmują relacje artysty z kolekcjonerem, Feliksem Jasieńskim, ich wspólna „podróż do Japonii”. Wystawę dopełnia – prezentowana po raz pierwszy w Krakowie – kolekcja sztuki japońskiej zgromadzona przez Wyczółkowskiego. I choć była gromadzona przypadkowo i emocjonalnie, to można w niej znaleźć niezwykły, konsekwentny zbiór, stanowiący o jej odrębności i pewnej wyjątkowości. Wśród drzeworytów ukiyo-e znajdują się prace Hiroshigego z nieznanej w Polsce serii Ryby (Duże ryby) z lat 1832–1834. Wyczółkowski zgromadził aż trzynaście odbitek – sześć z pierwszej i siedem z drugiej serii – i jest to jedyny tego typu zbiór w Polsce i jeden z największych w Europie.


Podziękowania za użyczenie dzieł na wystawę:

• Kolekcjonerom, którzy pragną pozostać anonimowi,
• Lwowska Narodowa Galeria Sztuki we Lwowie,
• Muzeum im. Stanisława Fischera w Bochni,
• Muzeum Lubelskie w Lublinie,
• Muzeum Mazowieckie w Płocku,
• Muzeum Narodowe w Gdańsku,
• Muzeum Narodowe w Kielcach,
• Muzeum Narodowe w Krakowie,
• Muzeum Narodowe w Poznaniu,
• Muzeum Narodowe w Warszawie,
• Muzeum Narodowe we Wrocławiu,
• Muzeum Okręgowe im. Jacka Malczewskiego w Radomiu,
• Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy,
• Muzeum Okręgowe w Suwałkach,
• Muzeum Okręgowe w Tarnowie,
• Muzeum Podlaskie w Białymstoku,
• Muzeum Sztuki w Łodzi,
• Muzeum Śląska Opolskiego w Opolu,
• Muzeum Śląskie w Katowicach.